من مادرم تقریبا اینطوری هست وتو هر جمعی راجب خوبیا وکاراش و از خود گذشتگیاش میگه.بنظرم سعی کنید صبورانه بهش بفهمونید هرکسی برای خودش جایگاه وارزشی داره تو این دنیا که واسه خودش مهمه و باید بهش احترام گذاشت وبسیار افرادی هستند که از ماها جلوتر ان وبالاتر ان ورفتار وتواضع اونارو بهش یادآوری کنید شاید که تامل کنه و دست از این خود شیفتگیش برداره....مثلا چندتا کتاب فلسفی راجب ماهیت زندگی وزندگی بزرگان بهش کادو بدید...یا هرروز یک پیام وسخن قشنگ راجب اخلاقش براش بفرستید ،شاید علتش اینه که حس میکنه بهش توجه نمیشه پس شما از راه توجه کردن وبا صبوری بهش اخلاقشو یادآور شید.....انشالا موفق باشید