نمایش نتایج: از 1 به 4 از 4

موضوع: کودک لجباز و خودخواه

183 بازدید
  1. Top | #1



    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Apr 2019
    شماره عضویت
    40509
    نوشته ها
    3
    تشکـر
    0
    تشکر شده 0 بار در 0 پست
    میزان امتیاز
    0

    کودک لجباز و خودخواه

    با سلام . و خسته نباشید .
    پسری دارم 3 سال و 9 ماه دارد . یکسری رفتارایی دارد که واقعا منو به عجز درآورده . ناگفته نماند در شهری دیگری دور از خانواده ها و اقوام زندگی میکنیم ...
    اول از همه اینکه کودکم در تصاحب اسباب بازی های دیگران بسیار افراط داره . و حتی اسباب بازی های خودشو هم به دوستانش نمیده . و وقتی هم بهش میگیم این اسباب بازی ( دیگران ) برای خودت نیست و مال خود دوستته . اصلا فایده ای نداره . و تا حدی پافشاری و گریه میکنه که توی اون جمع مهمونی هیچکی حوصله گریه هاشو نداره. و ناچار میشیم اسباب بازی طرف مقابل رو بدیم دست پسرم بلکه آورم بشه . توی یه سایت مشاوره خوندم که از قبل باید با دیگران هماهنگی بشه که اسباب بازی هایی رو جمع کنند . ( میزبان ) ...
    ولی این روش تا کی ؟ مگر نه اینکه باید در این سن یاد بگیرن که چیزی که متعلق به خودشون نیست رو نباید بزور گرفت؟ هر چی هم بهش میگم که نباید بزور اسباب بازی یا وسایل دوستاتو بزور بخوای . و داستان ها و قصه های مشابه رفتار خودشو میگم براش که همچین بچه هایی دوستاش دیگه سمتشون نمیان و کار درستی نیست رو براش میخونم توی قصه هاش ... ولی تا مهمونی میریم یا مهمون میاد باز روز از نو روزی از نو .
    دوم اینکه فرزندم بسیار وابسته است در کارهای خودش .مثل دستشویی رفتن و لباس پوشیدن و کنارش در همه جا الالخصوص ( خانه بازی و پارک ) . یعنی وقتی پارک میبرمش میگه باید منو حین سر خوردن از روی سرسره همراهی کنی و کنار سرسره یا تاب و یا هر وسیله بازی دیگری باشی .
    نزدیک به 4 سالشه اما تا حالا یاد نگرفته که لباس خودشو در بیاره . نهایت یکی دوبار شلوار خونگیشو پا کرده باشه یا درآورده باشه و همچنین در پوشیدن کفش . وقتی بهش میگم که باید خودت بپوشی دیگه مرد شدی بزرگ شدی با گریه و بهانه و لج که میگه من بلد نیستم ... مجبورم میکنه خودم لباس تنش کنم . حتی با تشویق هم فایده نداره.
    نهایت برای توالت رفتن فقط شماره یک رو یاد گرفته و هر از چندگاهی خودش برای شماره یکش میره توالت . اما برای دو باید کلا کمکش کنم .
    سوم اینکه توی جمع بلد نیست با دوستاش حرف بزنه . و فقط با آوا و صدا دوستاش رو میخندونه و الکی صداهای بلند و یه ریتم از خودش تو جمع دوستاش در میاره ... اینکه بگه به دوستش که بیا بازی کنیم رو اصلا به هیچ وجه نگفته .... چیزی از بچه ای بخواد میاد با حالت گریه و لج به من میگه اسباب بازیشو میخوام یا فلان چیزو میخوام . منم میگم خب برو به خودش بگو با گریه و جیغ و بهانه میگه نه خودت بگو .
    توی جمع دوستاش هم بیشتر دوست داره رفقاش رو آزار بده . مثلا وقتی یکی از دوستاش یه وسیله شخصی مثل ( پتو - کلاه - عروسک و ....) با خودش داشته باشه پسر من سعی در آزار اون بچه داره . یعنی میاد با بردن پتو یا کلاه طرف مقابل حرص بچه رو در میاره و خودشم فرار میکنه که دست دوستش به کلاهش یا وسیله شخصیش نرسه . وقتی بچه ی طرف مقابل جیغش بلند میشه و کلاهش و عروسکشو میخواد وقتی میریم وسیلشو از پسر خودم میگیریم . باز پسر من میره سمت کلاه و وسیله شخصی طرف .یعنی در کل کافیه بفهمه اون بچه به یه وسیله اش حساسه عمدا میره رو مخش. و لذت میبره از آزارش ...
    توی این سنش ترس دارم از اینکه کلاس نقاشی یا باشگاهی ببرمش . چون توی خانه بازی چندین بار برده بودمش مداد رنگی و دفتر نقاشی بچه های مهد رو بزور میگرفت با لج و جیغ و نظم کلاس رو بهم میریخت . سر همین میترسم که کلاسهای دیگه ببرمش .
    بحدی وابستس میگه مامان برام نقاشی بکش .حتی یادش دادم که چطور مداد بگیره و طبق نقاشی های من تقلید کنه همزمان با کشیدن نقاشی های من .تا حدودی نقاشیهامو تقلید میکنه همزمان . اما بدون من نمیکشه نهایت یه خط خطی یا دایره کوچیک و نامفهوم بکشه و اصرار داره که من حتما براش نقاشی بکشم .بهش میگم خودت باید بکشی باز گریه جیغ بهانه لج ، که حتما باید خودت بکشی . بعضی وقتا با بی اعتناعی هام خودش دو دقیقه یه چیز نامفهوم میکشه و نقاشیشو ول میکنه . حتی رنگ آمیزی بلد نیست و کلا از خط نقاشی رنگهاشو میزنه بیرون .
    نمیدونم چیکار کنم . بچه دومم تو راهه . این پسرمم که سال دیگه باید بره پیش دبستانی چیکارش کنم از این وابستگی دربیاد که بتونه توی مهد بمونه پیش مربی .
    رفتارهای کلیشه ای مثل باز بسته کردن در . ( چه درب خونه چه درب اتاق های پرو مغازه ها - چه در لباسشویی چه یخچال و هر چه که در باشه رو داره . البته قبلا خیلی زیاد بود الان تا حدودی بهتر شده ولی باز توی خصلتهاش هست .
    چراغ رو خاموش روشن میکنه پریز .
    میریم خونه ای مثلا دستش به آیفون اون خونه برسه مدام کلید صفحه نمایش تصویریش رو دست میزنه و بیخیال نمیشه بااینکه دوستاش اکثرا به کاری و بازی سرگرم هستن و پای تلویزیونن . پسر من بیشتر وقتشو صرف خاموش روشن کردن لامپ و آیفون و باز بسته کردن در میگذرونه .
    من اصلا نمیدونم مهمونی هام رو چطوری میگذرونم . همش هم بخاطر پسرم میرم که رفتار اجتماعیش بهتر بشه و اینکه با دوستاش بازی کنه اما فایده نداره
    بیشتر رفتاراش حالت هول شدن و یجوری شبیه عجول بودن و اضطرابه .
    یهو میبینی با حالت هیجانی و بدو بدو کردن با دوستاش ، یکیشونو هل میده . و بچه طرف مقابل میخوره زمین . جوری شده که هیچوقت نمیزارم چه پسر خودم چه بچه های دیگه تنها توی اتاق برن چون به پسرم مطمین نیستم و ممکنه کار خطرناک انجام بده چه اینکه بچه ای رو هل بده چه مدادی بکنه چشم بچه ای چه یه چیزی بزنه به پریز ....
    تروخدا راهکار بدید ....

  2. Top | #2



    عنوان کاربر
    تیم مشاوره
    تاریخ عضویت
    Nov 2018
    شماره عضویت
    39631
    نوشته ها
    428
    تشکـر
    0
    تشکر شده 103 بار در 84 پست
    میزان امتیاز
    1

    پاسخ : کودک لجباز و خودخواه

    با سلام خدمت شما دوست عزیز
    نگرانی شما قابل درک می باشد اما بهتر است برای بررسی دقیق فرزندتان به صورت حضوری به روانشناس مراجعه داشته باشید.تا بررسی لازم در این زمینه صورت گیرد و به شما یک سری آموزش های رفتاری متناسب با فرزندتان داده شود.
    1.کودکتان از چه زمانی رفتارهای کلیشه ای داشته اند ؟
    2. از نظر رشد زبانی و حرکتی در چه مرحله ای می باشند و با همسالان خود هماهنگی دارند؟
    3. در دوران بارداری مشکلاتی را تجربه کرده اید؟
    4. آیا در بین خانوادی خودتان و همسرتان کسی که دچار رفتارهای مشابه باشد وجود دارد؟
    5. روابط اجتماعی او با بزرگسالان و کودکان چگونه است یا مشاهده کرده ایدکه با فرد خاصی بهتر بازی کند؟
    و... همه این موارد و بسیاری از موارد دیگر نیاز به بررسی دارند . بهتر است زمانی که او را به پارک می برید سعی کنید خودتان نیز کتابی به همراه ببرید و بر صندلی بنشیند و به او بگوید که می خواهید کتاب بخوانید و او می تواند برود بازی دقت کنید که حتی اگر گریه کردند و یا از کنار شما دور نشدند بازهم شما به رفتار او توجه نکنید و سعی کنید اگر حرفی زد فقط بگوید دارم کتاب می خوانم حتی سعی کنید زیرچشمی به او نگاه نکنید مدت زیادی دوام نخواهد اورد و بعد از چند جلسه به سمت اسباب بازی ها گرایش پیدا خواهد کرد اگر از نظر عملکرد سالم باشند. در مهمانی ها نیز بهتر است سعی کنید که فرزندتان را از آن محیط خارج کنید برای چند دقیقه و اسباب بازی فرد مقابل را به او ندهید به نظر می رسد که فرزندتان متوجه شده اند که با این رفتار می توانند هرچیزی را که مایل باشند دریافت کنند . بهتر است این رفتار را بیشتر در منزل خودتان انجام بدهید مثلا اگر از شما وسیله ای می خواهد که متعلق به شما است اگر فکر می کنید مناسب او نیست بهتر است این موضوع را به او بگوید و به سمت کار خودتان بروید . سعی کنید زمان و صبر کردن را نیز به همین طریق به او یاد بدهید مثلا اگر مایل به خورد بستنی است و شما مشول آشپزی هستید بهتر است به او بگویید چند دقیقه کار دارم بعد از تمام شدن به تو بستنی میدهم و یا از عقربه ساعت استفاده کنید مثلا بگوییر وقتی عقربه بزرگ بر روی این عدد یعنی 5 امد و به او نشان بدهید به تو بستنی می دهم در آن زمان کار من هم تمام شده است.حتی اگر گریه نیز در کار بود شما به کار خودتان ادامه بدهید دقت کنید توجه زیرچشمی شما نیز می تواند برای او تایید رفتار باشد.
    رفتارهای هرچند کوچک او را تشویق کنید . دقت کنید که این تصیح رفتار نیاز به زمان و صبر و پشتکار شما و پدرشان دارد بهتر است کمی صبور باشید تا به نتیجه برسید اما دقت کنید که اگر رفتارهای کلیشه ای در او وجود دارد بهتر است به صورت حضوری مراجعه داشته باشید.
    درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
    021-88419832
    شاد باشید

  3. Top | #3



    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Apr 2019
    شماره عضویت
    40509
    نوشته ها
    3
    تشکـر
    0
    تشکر شده 0 بار در 0 پست
    میزان امتیاز
    0

    پاسخ : کودک لجباز و خودخواه

    با سلام و خسته نباشید از پاسخ دهی شما بسیار سپاسگزارم . در خصوص یکسری سوالاتتون در مورد فرزندم اینو بگم که برای این رفتارهای کلیشه ایشو دو سه تا روانشناس بردمش و بهم گفتند که پسر شما هیچ مشکلی نداره و هنوز نیازشون در برآورده شدن این مورد کلیشه ای ( باز بسته کردن در ) کامل تخلیه نشده . و پاسخ مشاور این بود که براش جذابه که خودش میتونه در رو باز و بسته کنه .
    خانم دهقان اینو بگم که از وقتی که بچه من تونست پا بگیره ( سرپا وایسه ) یعنی توی 9 ماه از در کابینت که باز بسته کنه شروع کرد و بعد که کم کم راه میرفت درب اتاق . و منو همسرم فکر میکردیم واقعا شاید چون بچس و نمیدونستیم کلیشه ای هست .میگفتیم اقتضای سنشه .
    البته اینو بگم از همون 9 ماه تا بزگ که شد و دستش به دستگیره درها میرسید بیشتر شد . بازم پیش خودمون گفتیم شاید چون قدش کشیده شده و از اینکه میتونه خودش دستگیره درها رو بگیره و میتونه درها رو باز بسته کنه و خودکفا شده لذت میبره . تا دیدیم نه واقعا تا سن سه سال و سه ماه این موردش خیلی زیاد به چشم میومد طوری که توی خانه بازی من سه ماه شاغل بودم اونجا و میدیدم پسرم با بچه های دیگه بدوبدو میکنه و بدوبدو کردن لذت میبره همین که میرسید به یه درب کوچیک که بهتره بگم اون در یه درب کوچیک که پارتیشن یه قسمت از خانه بازی به سمت اتاق مدیر بود ، وقتی به اون درب کوچیک میرسید مکث میکرد و درب رو میبست و باز میکرد و حتی چند تا از بچه های دیگه هم پشت در می موندن و پسرم باز نمیکرد براشون .
    ولی الان که سه سال و 9 ماه داره این باز بسته کردن در خیلی م چندان مثل قبل براش جذابیت نداره . و فوقش در خونه خودمونو یکی دوبار باز بسته کنه و بره سراغ بازی .
    ولی جدیدا باز توی مغازه ها دربهایی که کشویی هستن رو چند بار باز بسته میکنه و میاد سمت من .
    سوال دومتون که پرسیدید از نظر رشد زبانی و حرکتی بهتون بگم که از نظر رشد حرکتی مثل هم سن و سالاش هست ولی از نر رشد زبانی از نظر خودم که با هم سن و سالاش مقایسه میکنم تاخیر در گفتار داشت . البته نه خیلی . مثلا از 9 ماهگی به بعد کلمه های ( ماما - بابا - دده - ) رو میگفت و توی هجده ماهگی چند کلمه دوکلمه ای رو میگفت . مثل مامان بیا . بابا نکن و چندین کلمه دیگه . توی 24 ماهگی سه کلمه ای و الان هم کامل صحبت میکنه . اینم ناگفته نماند که پسر من تا 3 سال و سه ماهگیش هر چیزی میگفتیم رو تکرار میکرد . یا سوالی که ازش میپرسیدیم رو تکرار میکرد و با یاد دادن به اون تا حدودی حل شد . مثلا توی 30 ماهگیش ازش میپرسیدیم آب میخوای؟ بجای آر یا نه . میگفت آب میخوای؟ یا میگفتیم خوبی؟ اونم میگفت خوبی؟ و همینجوری تا این مشکل گفتارش تا سه سال و چند ماهش که بود بعضیاش درمان شده بود ولی بعضیاش نه . مثلا میگفتیم آب میخوای ؟ اگه تکرارش میکرد میگفتیم اکه تشنته بگو آره و اگه نیست بگو نه . ولی تلفنی با پدرم یا پدرشوهرم که صحبت میکرد بعضی از جملاتشونو تکرار میکرد که با کمک ما اصلاحش میکرد .
    الان کاملا اون تکرارهاش تموم شده و کاملا به همه سوالاتمون پاسخ درست میده و مفهوم سوالاتمون و حرفامون رو درک میکنه . فقط بعضی حرفامونو مثلا بهش میگیم اگه سروصدا کنی همشایه ها میان تذکر میدن عصبانی میشن . بعد در جواب میگه اگه اذیت کنم همسایه ها عصبانی میشن؟
    و کاملا ضمیرها رو متوجه میشه . ( من - تو - ما ) ...
    ولی از نظر خودم که خیلی چون روش دقت دارم و با هم سن و سالاش مقایسش میکنم حس میکنم تا حدودی تاخیر داره .
    یادگیریش خوبه مثلا چیزی که بهش گفتیم قشنگ یادش میگیره و توی ذهنش جا میده .
    سوال سوم شما رو که در بارداری تجربه ای داشتم یا نه . اینو بگم که توی ماه 5 بارداری به حمله پانیک و فوبیا دچار شدم که براش دکتر نرفتم و بیشتر بارداریم پر از اضطراب بود . همش میترسیدم از زایمان طبیعی . چون شنیده بودم که اون موقع اجبار بوده . ولی آخرشم بخاطر کم شدن آب دور بچه زایمانم سزارین شد .
    سوال چهارم اینکه خانواده خودم یا همسرم آیا مشکلات مشابه داشته باشند یا نه ... من شخصا از خانواده خودم ندیدم که کسی داشته باشه همچین رفتار کلیشه ای را . خانواده همسرمم میگن نداشتیم ...
    رفتار اجتماعی فرزندم با بزرگسالان اگه ببینه کسی از اقوام که بیشتر باهاش جوره فقط میره سمت اون . مثلا پدرشوهرم چون خیلی هواشو داره و مطابق خواسته های فرزندم عمل میکنه فرزندم فقط میره طرف پدرشوهرم . و مادر خودمم باهاش وقتی بازی میکنه خوب با مادرم راه میاد و فقط علاقه نشون میده که با مامانم اون لحظه بازی کنه .
    وولی خودم جوری که دیدم توی خونه ی بازی انگار حس حسادت داره به بچه های دیگه . و با بچه های دیگه خوب راه نمیاد مگر اینکه اون بچه توی بدوبدو کردن و سرسره بازی و .... با بچم خوب باشه ولی اینکه بشینه لگو بازیکنه و بازی های گروهی کنه اصلا ندیدم . و فقط دیدم که فقط اسباب بازی و قطعه لگو که دست بچه دیگه ببینه رو میخواد یا دفتر نقاشی دیگران رو میخواد .
    الان با منو همسرمم همینطوره سر سفره که میشینیم قاشق هایمونو میبره و ما عصبانی میشیم از دستش میگیم هر کی بشقاب و قاشق خودش یکم لج میکنه مقاومت میکنه و گریه و دعوا میکنه و بزور اصرار داره قاشق های دست منو همسرم رو بگیره . با اینکه خودشم چند قاشق دستشه . ولی ما با تذکر زیاد و عصبانیت زیاد و هماهنگی دو طرفمون ( منو همسرم ) ، دیگه کوتاه میاد .
    حتی سر نماز مهر منو برمیداشت من قبلا چندین بار دعواش میکردم و حتی نمازمو قطع میکردم و مهرم رو میگرفتم . الان مهر منو برمیداره و فاصله میگیره ازم و با الله اکبرای بلند من سر نماز مهرمو میاره . ولی انگار حس میکنه باید تا من نماز میخونم حتما باید با من نماز بخونه و مدامم اذیتم میکنه سر نماز یعنی حدود یک سال ست با هر نماز من اونم تا حدودی تقلید میکنه و نماز میخونه و روبروم میشینه و فقط اذیت میکنه . یا مهرمو بر میداره یا چادر نمازمو میکشه یا سجادمو مچاله و جمع میکنه ... خیلی کلافه کنندس حتی اگه حین بازی مورد علاقشم باشه تا بفهمه دارم نماز میخونم سریع سمتم میاد
    اتفاقا اینکه گفتید پارک برید و کتابی رو همراه خود داشته باشید و بهش بی توجهی کنید . این کار رو تا حالا انجام ندادم . ولی از این بابت مطمینم اگه کتابی رو ببرم پارک و به پسرم بگم میخوام کتاب بخونم اصلا فایده ای نداره و تا آخر کتاب خوندنم کنارم میشینه تو پارک و اذیتم میکنه ... توی یه مهد بردمش دو ساعت موندم و به مربی اشاره دادم که نزار من بیام توی اتاق بازی و اگه پسرم منو خواست بگو من نمیزارم مادرا باشن توی اتاق . وقتی از اتاق اومدم بیرون که بشینم کنار باقی مادرها ... دیدم پسرم سریع بدون هیچ وقفه ای اومد پیشم و با گریه واصرار زیاد میکفت بیا تو اتاق . دو سه تا مربی بهش گفتن نگاه کن این بچه ی دیگه رو که مامانش نشسته خودش داره بازی میکنه . یا بهش میگفتن ما اجازه نمیدیم به مادرت بیاد تو اتاق چون که اتاق جای بچه هاس فقط . ولی توی گوش این بچم نمیرفت و آنقدر مقاومت کرد تا همون 2 ساعت بغلم نشست رو نیمکت ...و بچه های دیگه کلی بازی های هیجانی داشتن میکردن ولی پسر من فقط نظاره گرشون بود
    و جیغ و لجبازی هاش واقعا توی مخه . آدمو کلافه میکنه جوری که صبرآدم سر میره .....
    همه میگن شاید چون شهر دیگه زندگی میکنید و بیشتر فقط خودتو همسرتو میبینه زیاد اجتماعی نشده و یاد نگرفته چطور بازی کنه با هم سن و سالاش ....
    ویرایش توسط sana2019 : 04-27-2019 در ساعت 02:38 AM

  4. Top | #4



    عنوان کاربر
    تیم مشاوره
    تاریخ عضویت
    Nov 2018
    شماره عضویت
    39631
    نوشته ها
    428
    تشکـر
    0
    تشکر شده 103 بار در 84 پست
    میزان امتیاز
    1

    پاسخ : کودک لجباز و خودخواه

    با سلام مجدد خدمت شما دوست عزیز
    در این مورد که او از نظر اجتماعی ضعیف است درست می باشد اما نیاز است که شما کوشش خود را بکنید و این رفتارها را ادامه بدهید تا کودکتان به مرور رفتار صحیح را آموزش بینید وقتی او از شما میخواهد که به اتاق بازی با او بروید یعنی آن محیط را دوست دارد و برایش جذاب است اما دوری از شما را نمی تواند تحمل کند اگر شما رفتاری را که در بالا توضیح دادم چند روز ادامه بدهید به مرور کودکتان به سمت اتاق بازی هدایت می شود بهتر است از مربی نخواهید که او را نصیحت کند چون پاسخی دریات نخواهید کرد اما اگر مربی محیط شادی را ایجاد کند کودک شما آن محیط را جذاب می داند و کم کم به آن نزدیک خواهد شد حتی اگر کودکتان در زمان کتاب خواندن کنار شما بنشیند یک ساعت مشکلی ندارد شما باز ان را تکرار کنید.
    دقت کنید شما بیان کردید که قبلا که خودتان در محیط مهد شاغل بوده اید او با کودکان دیگر بازی می کرده است و از نظر رفتاری مشکلی نداشته است پس این اتفاق باید بعد از رخ داد خاصی ایجاد شده باشد؟ پس رفتار او قابل تغییر می باشد و نیاز به صبر و حوصله دارد.
    در مورد تکرار کلمات و جملات شما در آن سن طبیعی محسوب می شود و با توجه به اینکه به مرور رفع شده است و در زمان فعلی مشکلی ندارند موضوع نگران کننده ای نیست دقت کنید که رفتار کلیشه ای او به آن شدت که بنده فکر می کردم نیست و در زمان بچگی این رفتار طبیعی است و بیشتر کودکان مخصوصا از رفتن به سراغ در کابینت لذت می برند و همانطور که بیان کردید این رفتار به مرور کاهش یافته است و الان فقط درب های جذاب و جدید برای او توجه جلب می کند .
    البته از نظر بنده بهتر است به صورت حضوری مراجعه داشته باشید تا یک سری تست ها نیز از فرزندتان گرفته شود و از نظر رشد حرکتی ، زبانی و .. برسی دقیق تری صورت گیرد و یک سری آموزش ها نیز به شما داده شود تا رفتارهای او تصیح شود.
    اضطراب های بارداری می تواند در عملکرد کودک تاثیر گذار باشد با توجه به حملات پانیک و اضطراب شما ممکن است کمی از رفتارهای کودکتان به این موضوع مرتبط باشد اما در زمان فعلی نیاز است که رفتار صحیح به او آموزش داده شود و احساسات و نیازهای او مورد بررسی دقیق تر قرار گیرد.
    دقت کنید که به نظر می رسد نگراین شما باعث شده است که به کوچک ترین رفتارهای فرزندتان واکنش نشان بدهد و آنها را جدی در نظر بگیرید بیشتر کودکان در این سن در هنگام نماز والدین و یا کارهای شخصیشان همین رفتارها را انجام می دهند و از نظر انها و در آن سن جذاب می باشد .
    درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
    021-88472864
    شاد باشید

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

لیست کاربران دعوت شده به این موضوع

کلمات کلیدی این موضوع

© تمامی حقوق برای مشاورکو محفوظ بوده و هرگونه کپی برداري از محتوای انجمن پيگرد قانونی دارد