نمایش نتایج: از 1 به 3 از 3

موضوع: مشاوره شخصی

227 بازدید
  1. بالا | پست 1

    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Feb 2019
    شماره عضویت
    40081
    نوشته ها
    1
    تشکـر
    0
    تشکر شده 0 بار در 0 پست
    میزان امتیاز
    0

    مشاوره شخصی

    با سلام دختر33 ساله هستم در یک خانواده نسبتا مذهبی زندگی میکنم .توی خیلی زمینه ها از دوران کودکی تا به العان محدودم کردن.تا جایی که من الان توی این سن هم توی روابطم مشکل دارم و پناه بردم به سمت فضای مجازی .خدا رو شکر با آدمای بدی رو برو زیاد نشدم میتونم بد و خوبمو تشخیص بدم ولی مشکل اصلی من اینکه حق رفتن و قرار ملاقات رو ندارم خانوادم بخصوص پدر م روی این قضیه بیرون رفتنم خیلی حساسه و من بیشتر به خاطر ترس از پدرم تمام روابطم رو تمام میکنم و به همین خاطر هیچ اقایی تمایل نداره با من ادامه بده رابطه رو و به من میگن توی این سنتم باز از خانوادت میترسی.تمام ترسم از اینکه وقتی پدرم منو بااون شخص ببینه ابروریزی بشه چون میشناسمش شخصیتش چطوریه و اینکه منو از خونه بیرون کنه. در زمینه شغل و کارم هم همینطوره بخاطر رفتارای خانوادم با اونکه تحصیلات عالی دارم بازم نمیتونم سر کار برم. من توی زندگیم کاری نکردم که باعث سرشکستگی خانوادم بشم و تا 30 سالگی با هیچ جنس مخالفی دوست نشدم .دختر امروزی هستم اکثرا هم از شکل و قیافه و تیپ و تحصیلاتم تعریف خوبی میکنن ولی میگن تو ضعیفی و اراده نداری ترسویی . من وقتی با کسی رابطه دوستی رو شروع میکنم شرایطمو میگم چطوره و در چه حدودی باید باشه و اکثر کسایی که قبول میکنن میگن لا اقل بیرون بیا گاهی ببینمت شده یکی دو بار بیرون برم ولی بعد یه مدت بلا استثنا همشون میگن تو ضعیفی از خانوادت میترسی تو اینطوری و...
    خب من چه گناهی دارم که خانوادم سختگیرن
    الان به حدی افسرده و ناراحت و نگرانم که در طول 24 ساعت حدود 18 ساعتشو در حال گریه و ناراحتی ام و تمایل به انجام کاری ندارم منم دوست دارم مثل هم سنو سالام زندگی داشته باشم خانواده همسر و بچه .انقدر منو محدود و ضعیف کردن حتی برای کار و مصاحبه شغلی تمایلی ندارم جایی برم ادم زود رنج و افسرده ای شدم ب و بیشتر اوقات خشن ولی زود از خشونتم پشیمون میشم. خیلی زندگیم پوچ و بی هدف شده. من دختر شاد و پر انرژی بودم من تا سی سالگی نیازی به داشتن دوست پسر و جنس مخالف نمیدیدم که داشته باشم دانشگاه میرفتم کلاسهای موسیقی ورزش و.. الان همش حس میکنم احتیاج به یک همدم دارم که درکم کنه. البته حخانواده شلوغی داریم که من اخری ام و خواهر و برادرهام ازدواج کردن و سر زندگی شونن
    ولی نمیدونم چرا با من اینکار رو میکنن خیلی ناراحت زندگیم و ایندم هستم. وقتی کسی با پدرم در مورد اینکه منو محدود کرده صحبت میکنن میگن چه کنم بره بیرون ولی هیچ حمایتی از من نمیبینه چون برای زندگیم محتاج اونم اوضاعم مشکلتر میشه من به خانوادم احترام میزارم ولی من خوب و بدمو میتونم تشخیص بدم نمیدونم چرا اینطورن . واقعا خسته شدم از زندگیم هیچ چیز دنیا خوشحالم نمیکنه

  2. بالا | پست 2

    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Nov 2014
    شماره عضویت
    8594
    نوشته ها
    1,659
    تشکـر
    74
    تشکر شده 1,312 بار در 744 پست
    میزان امتیاز
    6

    پاسخ : مشاوره شخصی

    نقل قول نوشته اصلی توسط 75923 نمایش پست ها
    با سلام دختر33 ساله هستم در یک خانواده نسبتا مذهبی زندگی میکنم .توی خیلی زمینه ها از دوران کودکی تا به العان محدودم کردن.تا جایی که من الان توی این سن هم توی روابطم مشکل دارم و پناه بردم به سمت فضای مجازی .خدا رو شکر با آدمای بدی رو برو زیاد نشدم میتونم بد و خوبمو تشخیص بدم ولی مشکل اصلی من اینکه حق رفتن و قرار ملاقات رو ندارم خانوادم بخصوص پدر م روی این قضیه بیرون رفتنم خیلی حساسه و من بیشتر به خاطر ترس از پدرم تمام روابطم رو تمام میکنم و به همین خاطر هیچ اقایی تمایل نداره با من ادامه بده رابطه رو و به من میگن توی این سنتم باز از خانوادت میترسی.تمام ترسم از اینکه وقتی پدرم منو بااون شخص ببینه ابروریزی بشه چون میشناسمش شخصیتش چطوریه و اینکه منو از خونه بیرون کنه. در زمینه شغل و کارم هم همینطوره بخاطر رفتارای خانوادم با اونکه تحصیلات عالی دارم بازم نمیتونم سر کار برم. من توی زندگیم کاری نکردم که باعث سرشکستگی خانوادم بشم و تا 30 سالگی با هیچ جنس مخالفی دوست نشدم .دختر امروزی هستم اکثرا هم از شکل و قیافه و تیپ و تحصیلاتم تعریف خوبی میکنن ولی میگن تو ضعیفی و اراده نداری ترسویی . من وقتی با کسی رابطه دوستی رو شروع میکنم شرایطمو میگم چطوره و در چه حدودی باید باشه و اکثر کسایی که قبول میکنن میگن لا اقل بیرون بیا گاهی ببینمت شده یکی دو بار بیرون برم ولی بعد یه مدت بلا استثنا همشون میگن تو ضعیفی از خانوادت میترسی تو اینطوری و...
    خب من چه گناهی دارم که خانوادم سختگیرن
    الان به حدی افسرده و ناراحت و نگرانم که در طول 24 ساعت حدود 18 ساعتشو در حال گریه و ناراحتی ام و تمایل به انجام کاری ندارم منم دوست دارم مثل هم سنو سالام زندگی داشته باشم خانواده همسر و بچه .انقدر منو محدود و ضعیف کردن حتی برای کار و مصاحبه شغلی تمایلی ندارم جایی برم ادم زود رنج و افسرده ای شدم ب و بیشتر اوقات خشن ولی زود از خشونتم پشیمون میشم. خیلی زندگیم پوچ و بی هدف شده. من دختر شاد و پر انرژی بودم من تا سی سالگی نیازی به داشتن دوست پسر و جنس مخالف نمیدیدم که داشته باشم دانشگاه میرفتم کلاسهای موسیقی ورزش و.. الان همش حس میکنم احتیاج به یک همدم دارم که درکم کنه. البته حخانواده شلوغی داریم که من اخری ام و خواهر و برادرهام ازدواج کردن و سر زندگی شونن
    ولی نمیدونم چرا با من اینکار رو میکنن خیلی ناراحت زندگیم و ایندم هستم. وقتی کسی با پدرم در مورد اینکه منو محدود کرده صحبت میکنن میگن چه کنم بره بیرون ولی هیچ حمایتی از من نمیبینه چون برای زندگیم محتاج اونم اوضاعم مشکلتر میشه من به خانوادم احترام میزارم ولی من خوب و بدمو میتونم تشخیص بدم نمیدونم چرا اینطورن . واقعا خسته شدم از زندگیم هیچ چیز دنیا خوشحالم نمیکنه
    سلام
    متاسفم عزیز شرایط سختی دارین اگه میتونین با توجه به مذهبی بودن پدر و.. از پبش نماز جمعه محل یا بزرگان فامبل کمک بگیرید در جهت توجبه پدر بزرگوار!!؟؟

    موفق باشین

    سپاس
    دکتر
    امضای ایشان
    وقتی که بدن فیزیکی بیمار شد باید به پزشک رجوع کرد

    و وقتی که بدن روانی مجروح و بیمار شد باید به روانشناس رجوع کرد

  3. بالا | پست 3

    عنوان کاربر
    تیم مشاوره
    تاریخ عضویت
    Nov 2018
    شماره عضویت
    39631
    نوشته ها
    429
    تشکـر
    0
    تشکر شده 103 بار در 84 پست
    میزان امتیاز
    1

    پاسخ : مشاوره شخصی

    با سلام خدمت شما دوست عزیز
    قابل درک است احساسات شما هرانسانی در یک زمانی نیاز به بودن کنار جنس مخالف را احساس می کند و با مدیریت این نیاز و در جای مناسب می تواند نتیجه گیری خوبی داشته باشد . شما بیان کردید که به کلاس موسیقی ، ورزش و .. می رفته اید و این به معنی این است که خانواده شما با رفتن شما به بیرون از منزل مخالفت زیادی زمانی که مشکلی در آن وجود نداشته باشند ندارند . تاز مانی که شما خودتان انگیزه لازم را برای ادامه مسیر و زندگیتان نداشته باشید نمی توانید توقع تغییر مسیر و بهتر شدن شرایط روحیتان داشته باشید . هرچقد شما بیشتر در اجتماع حضور داشته باشید امکان آشنایی با افراد بیشتری را دارید و میتوانید برای ازدواج با افراد زیادی آشنا شوید . سعی کنید برای زندگی روزانه خود برنامه ریزی داشته باشید و سعی کنید از دانش خود برای کار کردن استفاده کنید تا زمانی که شما به کلاس های مختلف بروید و شاغل باشید دیگران نیز متوجه می شوند که شما می توانید از عهده کارهای خودتان برایید و به استقلال شما احترام بیشتری می گذارند . در مورد اینکه میخواهید به کلاس بروید و یا کار کنید در احترام با پدر و مادرتان صحبت کنید و به آنها اطمینان بدهید که رد صورت خطر به سراغ آنها خواهید آمد و مراقب خودتان هستید . بیشتر از مخالفت آنها به نظر می رسد شما از اعتماد به نفس لازم و انگیزه کافی برخوردار نباشید بهتر است به صورت حضوری برای کمک ردن به شما در این مسیر با یک روانشناس صحبت کنید.
    درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
    02122354783
    شاد باشید

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. راصی کردن خانواده برای ازدواج در سن کم
    توسط taraneeee888 در انجمن مخالفت خانواده
    پاسخ: 24
    آخرين نوشته: 04-08-2017, 01:18 PM
  2. هدف گزاری شخصی در سال جدید
    توسط سهيل در انجمن بحث آزاد
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 02-27-2017, 08:55 AM
  3. پخش شدن عکس شخصی در اینترنت
    توسط permag.ir در انجمن مشاوره های فردی
    پاسخ: 6
    آخرين نوشته: 11-04-2015, 11:53 AM
  4. درخواست نرم افزار
    توسط c12au6 در انجمن اینترنت و کامپیوتر
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 01-12-2015, 09:57 AM
  5. برای حریم شخصی خود مرز بگذارید
    توسط R e z a در انجمن روانشناسی شغلی
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 08-09-2013, 11:13 AM

لیست کاربران دعوت شده به این موضوع

کلمات کلیدی این موضوع

© تمامی حقوق برای مشاورکو محفوظ بوده و هرگونه کپی برداري از محتوای انجمن پيگرد قانونی دارد