نظرسنجی: شما بگید چی کار کنم

این یک نظرسنجی عمومی است . کاربران دیگر می توانند انتخاب شما را مشاهده کنند.

نمایش نتایج: از 1 به 7 از 7

موضوع: سر یه دوراهی گیر کردم؛ خوب یا خوب تر؟!

595
  1. بالا | پست 1

    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Jan 2015
    شماره عضویت
    10741
    نوشته ها
    4
    تشکـر
    7
    تشکر شده 1 بار در 1 پست
    میزان امتیاز
    0

    سر یه دوراهی گیر کردم؛ خوب یا خوب تر؟!

    با سلام خدمت همگی؛
    دوستان با یه دو راهی تعیین کننده مواجه شدم که ممنون میشم بنده رو راهنمایی بفرمایید. اول یه مختصر شرح احوالی از خودم میگم؛
    جوان 24 ساله ای هستم تک فرزند خانواده حدود یک هفته میشه که نامزد کردم شکر خدا همه چیز خوب و آرومه فقط مختصر دلتنگی من رو آزار میده به جهت اینکه منزل من و خانمم تقریبا 200 کیلومتر از هم فاصله داره و از طرفی هم به جهت فصل امتحانات ایشون به میل خودم کمتر از طریق تلفن باهاشون در ارتباط هستم.
    فرصت شغلی که برای من در شرف مهیا شدن هستش دریانوردیه که خب احتمالا میدونید که مدت زیادی رو باید دور از خانواده باشم، دقیق تر بگم 4 ماه کار و 2 ماه استراحت. قبل از نامزدیم این مسئله رو با خانواده همسرم و خودشون که اتفاقا دختر خاله من هم هستن در میون گذاشتم و نظر موافقشون رو گرفتم. مسئله ای که من رو برای مشغول شدن به این شغل دودل میکنه علاقه و درگیری عاطفی هست که طبیعتا به وجود اومده و از طرفی هم یه فرصت شغلی نسبتا خوب و آبرومند دیگه ای هم هست که به عنوان یه گزینه توی ذهن خودم دارمش. برای اشتغال و عدم اشتغال به هر کدوم از این مشاغل هم دلیل هایی دارم که دقیقا همینجاست که نمیتونم تصمیم نهاییم رو بگیرم. دلیلهام اینها هستند؛
    رسمی که ما داریم هر عید و مناسبت مهمی که میشه باید به عروس خانم هدیه داد مثل عید نوروز و عید فطر و شب یلدا که مجموعا با حساب من میشه سالی 5 نوبت که تصمیم گرفتم به ایشون طلا هدیه بدم که برای زندگیمون بمونه. دیگه هزینه برگزاری مراسم عروسیه بعد از اون حداقل رهن یه واحد آپارتمان آبرومند بعد از اون اگر شد یه وسیله نقلیه مناسب و بازم اگر شد یه ماه عسل درخور، دقت کنید گفتم "اگر شد" چون هیچ انتظار قطعی از خودم ندارم و ندارند. اینا دورنمای کلی از مخارج من تا نهایتا 3 یا 4 سال آینده هستن که بنا به دلایلی تماما به عهده خودمه به قول معروف فعلا منم و یه دست لباس تنم و این انبوه مخارج ! با احتساب این مخارج که من از ذکر عدد و رقم به جهت متغیر بودنشون خودداری کردم، در مقابل درآمد من هستش که اگر وارد کار دریانوردی بشم و یه قرارداد 5 ساله کار کنم به تمام این ایده آل ها در حد عالی و مطلوب میتونم برسم از طرفی اگه وارد شغل احتمالی دوم بشم حسابی باید از سر و ته خرجها بزنم راستشم بگم حالت اول رو بسیار بیشتر ترجیح میدم. اما چیزی که هست دریا دوری و دلتنگی داره که نقطه ضعف منم همینه و کار دوم علی رغم درآمد کمترش فرصت بیشتری رو برای با هم بودن در اختیار من میذاره.
    گفتنی بسیار بیشتر از این دارم اما به همین مقدار بسنده میکنم از جهت طولانی شدن متنم عذرمیخوام، بی صبرانه منتظرم برای خواندن نظرات و رهنمودهای شما...
    متشکرم

  2. بالا | پست 2

    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Dec 2014
    شماره عضویت
    9838
    نوشته ها
    273
    تشکـر
    590
    تشکر شده 390 بار در 180 پست
    میزان امتیاز
    7

    پاسخ : سر یه دوراهی گیر کردم؛ خوب یا خوب تر؟!

    شما الان چند تا نقش توی زندگی خودتون دارید.
    نقش همسری
    نقش فرزندی برای پدر و مادر
    نقش شاغلی
    نقشی که در ایام بیکاری یا فراغت دارید که مطمئنا شما دوست دارید اوقات فراغت رو با نامزدتون سپری کنید.
    شما باید طوری زندگی کنید که از پس همه این نقش ها بر بیاید. و در واقع طوری برنامه ریزی کنید که همه این نقش ها رو تو زندگی اجرایی کنید.
    دریانوردی شغل سختیه اما درآمد خوبی داره ولی دوری از خانواده رو موجب میشه و شاید شما باید سختی های که حتی فکرشو نمی کنید تحمل کنید اینکه حتی ارتباط تلفنی هم شاید سخت بشه و نتونید حتی تلفنی هم زیاد با نامزدتون در ارتباط باشید
    شما باید به این موضوع فکر کنید که تا چه حد براتون اهمیت داره که تو دوران نامزدی طلا هدیه بدید، یا مراسم عروسی و ماه عسل به قول خودتون درخوری داشته باشید. آیا یک مراسم خوب برای خود شما و نامزدتون ارزشه یا به خاطر اینه که یه رسم یا سنت هستش و نظر اطرافیان مهمه.
    به جای اینکه شما یکدفعه تو دوران نامزدی بخوایید با خرید طلا پس انداز کنید این کار و می تونید موقعی که مراسم عروسی تون تموم شد و هزینه ها کمتر شد انجام بدید.
    این مسائل چقدر براتون ارزش داره که به خاطرش بخواهید این شغل سخت رو قبول کنید.
    آیا فقط ارزش اجتماعی این شغل براتون مهم هست یا علاقه هم دارید،
    به علاقه شخصی هم فکر کنید این که این شغل غیر از نیاز های مادی می تونه چه نیازی رو در شما برطرف کنه، درسته الان ما تو کشورمون زیاد حق انتخاب شغل نداریم ولی می تونیم از بین گزینه های محدود هم انتخاب کنیم.
    دوم به کاری دومی هم که مد نظر دارید فکر کنید، آیا به انجام این شغل رغبتی دارید.

    قسمت اعظمی از زندگی ما به انجام وظایف شغلی صرف می شه، پس فقط به جنبه های مادی فکر نکنید.
    اگر این شغل دریانوردی براتون جذابیت داره بهش فکر کنید. و سختی ها رو هم میشه تحمل کرد. به شرطی که برای تحمل و مقابله با اون آماده باشید و توانایی استقامت در مقابل سختی ها رو داشته باشید.

  3. کاربران زیر از prv بابت این پست مفید تشکر کرده اند


  4. بالا | پست 3

    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Dec 2014
    شماره عضویت
    9838
    نوشته ها
    273
    تشکـر
    590
    تشکر شده 390 بار در 180 پست
    میزان امتیاز
    7

    پاسخ : سر یه دوراهی گیر کردم؛ خوب یا خوب تر؟!

    این کاری هم که شما داری از نظر سنجی استفاده می کنی اصلا راه اصولی برای تصمیم گیری نیست.
    مثل قرعه کشی می مونه تا نظرسنجی

  5. کاربران زیر از prv بابت این پست مفید تشکر کرده اند


  6. بالا | پست 4

    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    تاریخ عضویت
    Dec 2014
    شماره عضویت
    9968
    نوشته ها
    5,245
    تشکـر
    6,024
    تشکر شده 6,186 بار در 2,950 پست
    میزان امتیاز
    14

    پاسخ : سر یه دوراهی گیر کردم؛ خوب یا خوب تر؟!

    من اگه جای شما بودم شغل دوم را انتخاب میکردم
    فرصت زندگی کردن و لذت بردن و شاد بودن خیلی کمه و با هیچ ثروتی نمیشه زمان را خرید ...فوقش مدت نامزدیتون کمی طولانی تر شود و یا آپارتمانتان کمی کوچکتر و وسیله نقلیه کمی دیرتر خریده بشه ماه عسل به جاهای پرخرج تبدیل بشه به سفربه مشهد و بیمه امام رضا(ع)شدن ک همه اینا هیچی از خوشبختی نمیاره اما دوری اولش دلتنگی هست و بعدش دلسردی...
    از دل برود هر آنکه از دیده برفت
    ی قانون را تو زندگیت رعایت کن مرد همیشه شب باید پیش زن و بچه اش باشه همیشه.
    موفق و خوشبخت باشید

  7. کاربران زیر از fateme.68 بابت این پست مفید تشکر کرده اند


  8. بالا | پست 5

    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Dec 2014
    شماره عضویت
    9718
    نوشته ها
    267
    تشکـر
    79
    تشکر شده 213 بار در 117 پست
    میزان امتیاز
    7

    پاسخ : سر یه دوراهی گیر کردم؛ خوب یا خوب تر؟!

    ببین دوست من...من خودم تو نیروی انتظامی ام و از شرایط نیروی دریایی با خبرم....خوبیش اینه که حقوقش خوبه و امکاناتش خوبه...
    اما بدیش ...هر دفه که ماموریت داشته باشی یا در حالت معمول ممکنه دو ماه هم خانوادتو نبینی...خودت بگو..دو ماه پیش خانوادت نباشی !! این میشه زندگی؟ممکنه اصلا اون دو ماه فروردین و ردیبهشت باشه..باید دم عید زن و بچتو ول کنی که ب کارت برسی؟
    ببین برادر من باهات رک حرف میزنم خب....ما مورد های زیادی داشتیم که زن طرف خیلی خوب بوده ولی چون شوهرش دو ماه بوده خونه نبوده زنه همش میرفته بیرون با دوستاش یا تیپش عوض شده و مخصوصا میدونی که زن دچار کمبود میشه و ممکنه....بنظر من ازش صرف نظر کن.
    G1 m:r niro naja-mantaghe 3
    امضای ایشان
    .:: M:R NIRO NAJA ::.

  9. کاربران زیر از m-a بابت این پست مفید تشکر کرده اند


  10. بالا | پست 6

    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Nov 2014
    شماره عضویت
    8203
    نوشته ها
    2,001
    تشکـر
    1,983
    تشکر شده 5,258 بار در 1,556 پست
    میزان امتیاز
    9

    پاسخ : سر یه دوراهی گیر کردم؛ خوب یا خوب تر؟!

    دوست من تصمیم بسته به ارزش های شما باید گرفته بشه
    اگر آدم مادی گرایی باشیید و بخواید به قول خودتون تو 5 سال بار زندگی رو ببندید
    باید از اون راه برید
    اگرم نه آأدم ساده ای باشید و درگیر چشم تو هم چشمی ها و مادیات و مسابقه دو واسه بدست آوردن پول نباشید
    از اون راه دوم میرید
    ما نمیتونیم بگیم از کدوم راه برو
    شما باید از خودت بپرسی ؟؟؟
    جواب این سوال تو ارزش ها و عقایید شما مخفی شده
    باید از خودتون بپرسید
    امضای ایشان
    عشق مهمترین امتحان خداست ..
    فرزندان آدم و حوا چندهزار سال است که عشق را حل میکنند
    اما فقط کسانی قبول می شوند که عشق را زیبا بکِشند
    بقیه فقط عشق را می کِشند و می کُشند(ReePaa)





  11. کاربران زیر از Reepaa بابت این پست مفید تشکر کرده اند


  12. بالا | پست 7

    عنوان کاربر
    کاربر انجمن
    تاریخ عضویت
    Jan 2015
    شماره عضویت
    10741
    نوشته ها
    4
    تشکـر
    7
    تشکر شده 1 بار در 1 پست
    میزان امتیاز
    0

    پاسخ : سر یه دوراهی گیر کردم؛ خوب یا خوب تر؟!

    از همگی ممنونم وقت گذاشتید برای این موضوع، واقعا ممنونم.
    توضیحات اولیه رو خواستم مفصل تر بگم احساس کردم متنم طولانی و خسته کننده میشه الان در غالب نظرم درباره راهنمایی شما دوستان یه چیزایی رو به متن اصلیم اضافه میکنم.
    اولین چیزی که من رو به دریا رفتن با وجود تلخی های احتمالیش راغب می کنه اینه که واقعا دلم نمیخواد حرفم پیش خانواده همسرم با وجود اون همه لطف و تبلیغ مثبت اهل فامیل دو تا بشه و رفتار من یه حالت دمدمه مزاجی رو همین ابتدای کار و مخصوصا برای همسرم تداعی کنه. مورد بعد اینکه دوستان در مورد علاقه گفتن حقیقتش از ابتدا واقعا علاقمند بودم به این شغل تحقیقای مفصلی رو انجام دادم با سختی بسیار درسش رو خوندم مدارک مربوطش رو گرفتم و تو تمام این مدت به رسیدن به هدفم و رضایت شغلیم فکر میکردم و انصافا موضوع مالی اولویت اولم نبود، از سختی ها و محدودیت هاش با خبر هستم تا حدی که به نظرم سخت ترین موضوع با توجه به عاطفی بودن شخص خودم مسئله دلتنگی من خواهد بود.
    موضوع دیگه اینکه خود من به شخصه کاملا با رسوماتی مثل همین موضوع کادو دادن به شکل پیروی از رسم خاصی مخالفم نشون به اون نشون که اگه دست من باشه با حتی یه هزار تومنی خرج کردن برای رسمی به نام عروسی مخالفم هر چند که کلی دلیل هم برای برگزاریش وجود داره اما چیزی که هست فقط من تنها نیستم و یه اطرافیانی اطرافم هستند که با وجود تمام لطفای خالصی که بهم دارن و منو تحت فشار نمیذارن اما قبول کنید که برای من هم بسیار سخته که به قول معروف نتونم در حد حداقل هم که شده چه تو دوران نامزدی چه بعد اون آبروداری بکنم. خواهرمون فاطمه خانم فرمایش میکنن سفر زیارتی و ... باور کنید خدای من شاهده گفتن نداره خود من عاشق همین مدل شروع کردنم خشک مذهب نیستم اما میگم این هزینه مراسم عروسی رو آدم با یه نیازمند دیگه تقسیم میکنه یا نه اصلا به یه زخم زندگی خودش میزنه اما چه کنم که نمیتونم جلوی توفیق اجباری که دیگران به بهونه اینکه یه دونه بچه ای آرزو داریم فلانی آرزو داره x ببینه y ببینه، بایستم.
    یه موضوع دیگه اینکه همسر من حداقل 3 سالی تا پایان تحصیلش باقی مونده و طبق توافقمون برای شروع زندگیمون اول باید درسشون رو تموم کنن بماند که من برای رعایت احترام با این حرف مخالفتی نکردم، در این صورت این مدت فرصت ایده آلیه برای اینکه منم بتونم دست و بالم رو جمع کنم. کلا با خودم اینطور استدلال میکنم که حدود 5 سال این مشکلات پیدا و پنهان رو تحمل کنیم تا بعد از اون یه زندگی اقلا از لحاظ اقتصادی تامین رو پیش رو داشته باشیم.
    اینکه اگه من نباشم کسی بخواد تغییری توی تعهدش ایجاد بشه، به نظرم هر کدوم از ما اگه توی این موقعیت قرار بگیریم از جمله خودم پیش فرضمون بر اینه که چنین اتفاقی نمیفته دیگه چون اگه همچین احتمالی رو توی معادلاتمون در نظر بگیریم که واقعا توی زندگی مشترک به مشکل برمیخوریم و موضوع شکاک شدن و بد دل شدن و خلاصه سنگ رو سنگ بند نمیشه که. هر چند که توصیه احتیاطی دوستمون که از دیده هاشون نقل قول میکنن هم محترمه اما دل من به توکلم قرصه و شیر پاک و نون حلالی که همسرم خورده.
    لپ کلام و دغدغه م رو از نوشتن این تاپیک اینطور بگم که مسئولیت ها و انتظاراتی که به عنوان یه مرد تو این شرایط از خودم دارم قرار گرفته در مقابل بعد دیگه ای از شخصیتم که احساسات و عواطفمه که دلم میخواد روزای نامزدیم رو هر چند به خاطر بعد مسافت ماهی یکی دو بار کنار نامزدم باشم، البته بی تعارف با خودم، احساس میکنم به شخصه ترجیح میدم پا رو احساسم بذارم و مسئولیت هام رو به نحو احسن انجام بدم هر چند که این مسئولیت و احساسات به نطرم قابل تفکیک نیستن.
    در هر صورت همه اینارو گفتم میدونم حرفام رنگ و بوی دفاع کردن از دریا و دریانوردی کردنم رو داره اما روزای اول تاهلمه دوستای متاهلمون حتما این تجربه رو داشتن بهتر میدونن حال منو، دنبال یه بهونم یه دلیل کوچولو یه حرف ساده که خط قرمز بکشم رو هر چی علاقه و علت منطقی و احساس نیاز به دریا رفتن و برم با خیال راحت و دل خوش دنبال روزای نامزدی !
    تمام پر حرفیام از استرس و استیصاله به بزرگی خودتون میبخشین بنده رو حق بدین که تو دوره حساسیم. راستی نظرسنجیه هم به توصیه یکی از دوستان قرار دادم که شاید کسی مثل من حوصله نداشته باشه تشریحی بنویسه از اون طریق بتونه نظرش رو بگه.
    مخلص همگی؛ یا علی

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

لیست کاربران دعوت شده به این موضوع

کلمات کلیدی این موضوع

© تمامی حقوق برای مشاورکو محفوظ بوده و هرگونه کپی برداري از محتوای انجمن پيگرد قانونی دارد