![نقل قول](https://forum.moshaver.co/images/wikivb-birth/misc/quote_icon.png)
نوشته اصلی توسط
moshaver-editor
با سلام خدمت شما
دوست عزیز به اینکه چند سال دارید اشاره ای نکردید اما با توجه به صحبتهایتان به نظر می رسد که نوجوان باشید.
احساسات شما در این مورد که می خواهید مسیر زندگی خودتان را خودتان انتخاب کنید و استقلال نظر و رای در انتخاب نوع پوشش و سبک زندگی تان داشته باشید کاملا قابل درک است.
نیاز به آزادی یکی از نیازهای اساسی هر فردی می باشد که در همین سنین نوجوانی به نوعی سربرمی آورد و فرد را از دنیای کودکی تا حد زیادی جدا کرده و به دنیای بزرگسالی نزدیکتر می کند.
واقعیت این است که بهرحال والدین در برابر فرزندانشان احساس مسئولیت می کنند و دلشان می خواهد آینده خوبی در انتظار فرزندانشان باشد که خب درس خواندن را یک شیوه موثر برای رسیدن به موفقیت فرزندان خود می دانند.
تا زمانیکه در خانه والدین و در کنار آنها زندگی می کنیم قوانین آنها حاکم است و اگر آنها این وظیفه را دارند که فرزنانشان را تامین کنند تا حدودی این حق را هم خواهند داشت که فرزندان از قوانین آنها پیروی کنند و به نظر می رسد تمام کردن مدرسه هم یکی از همان قوانین ضروری در هر خانه ای محسوب می شود که به نوعی تبعیت از آن اجتناب ناپذیر است.
گذشته از این، امروزه برای هر شغل و حرفه ای داشتن حداقل تحصیلات برای موفقیت در آن حرفه لازم و ضروری محسوب می شود و تحصیلات دیپلم هم ارتباطی به اینکه شما قصد ادامه تحصیل در آینده را دارید یا خیر ندارد بلکه صرفا سواد پایه محسوب می شود.
همچنین در آینده برای داشتن وجهه اجتماعی و مقبولیت در جامعه به نظر می رسد لازم است که از حداقل تحصیلات برخوردار باشید.
بنابراین این دو، یعنی درس خواندن و حرفه ای که به آن علاقه مند هستید و برای آینده خودتان انتخاب کرده اید به نظر نمی رسد که منافاتی بایکدیگر داشته باشند.
از آنجا که ما فقط می توانیم بر روی رفتار خودمان کنترل داشته باشیم، اگر می خواهید پدر و مادر شما با شما مانند یک فرد عاقل و بالغ رفتار کنند و به نظرات شما احترام بگذارند، بهتر است بر این تمرکز کنید که خودتان اگر چگونه رفتاری داشته باشید به این هدفتان نزدیکتر خواهید شد.
می توانید گاهی به جای مخالفت، سعی کنید موقعیت و مسئله را از زاویه دید آنها ببینید و آنها را بشنوید که دغدغه و نگرانی شان درباره شما چیست و چه دلایلی دارند و سعی کنید آنها را درک کنید تا راحتتر بتوانید با یکدیگر ارتباط برقرار کنید و از این طریق رابطه خودتان را با یکدیگر تقویت کنید نه تخریب.
البته شیوه هایی مانند تنبیه، مقایسه، تحقیر و سرزنش و تهدید قطعا شیوه های مناسبی برای رابطه نیستند و هرگز توصیه نمی شوند چرا که باعث خراب شدن رابطه خواهند شد.
اما خب پدر و مادرها هم انسان هستند و ممکن است مانند همه انسانهای دیگر گاهی رفتارهای اشباهی داشته باشند و یا آگاهی و داش کافی را در این زمینه نداشته باشند و یا شیوه بهتری در این زمینه بلد نباشند.
اما ویژگی مشترک همه آنها این است که می خواهند فرزندشان را در مسیر درستی هدایت کنند که خب شاید گاهی برخلاف میل فرزندانشان باشد اما می توان از طریق گفتگو و بدون پرخاشگری خیلی از مسائل را از شیوه درست آن حل کرد و به توافق رسید.
بنابراین به شما توصیه می شود با تمرکز بر رفتار خودتان، سعی کنید از شیوه درست آن به سمت خواسته هایتان حرکت کنید و در این مسیر باید بپذیرید که تبعیت از قوانین خانه و والدین هم بخشی از این مسیر است که اجتناب ناپذیر است و باید آن را پذیرفت.
می توانید برای دریافت راهنمایی های بیشتر از مشاوره تلفنی بهره مند شوید.